Disciminatie

Hallo allemaal,

Zoals zoveel wordt verteld worden zigeuners vaak generaal gediscrimineerd vooral door domme mensen die nep-nieuws geloven.
Het punt is dat vele zichzelf discrimineren door a-sociaal gedrag zoals we zien in heel Europa en de mensen ze wel kunnen uitspugen.
Dat is ook vaak begrijpelijk door het stelen en het poepen in parken of tuinen maar zo zijn ze niet allemaal.
Wij moeten daar wel heel voorzichtig mee zijn want ieder land kent zijn vagebonden ook in Nederland.
Hier in Roemenië is het heel sterk en worden ze voor 90 % als vuilnis behandeld.

Bv. Ik heb twee zigeuner vrouwen die bij mij al 10 jaar komen om mij te helpen met van allerlei dingen.
ze hebben nog nooit iets gestolen want als ze iets willen dan vragen ze dat aan mij. Hebben ze een groter probleem dan leen ik ze geld, zet dat netjes op een papiertje en dan komen ze x keer er voor werken zonder geld.
Mijn buurvrouw zag dat die dames erg handig en vlijtig waren en wilde met ze praten over 3 grote vloerkleden die schoongemaakt moesten worden. Ze is oud maar haar dochter werkt al 5 jaar in Duitsland voor een mooi salaris en ik kijk gratis naar haar moeder om diverse keren per dag. Ze vroeg wat het kostte om ze te wassen en ze zeiden 60 lei ( 13 euro 2 dames voor 3 uur werk) dat vond ze te veel dus liep ze weg. Later vroeg ze me of de dames het voor 30 lei wilden doen want het waren maar zigeuners.
PIPO dan heb je me op de kast en met één sprong. Zakt mijn broek van af. We hebben onderhandeld en ze zou 40 Lei betalen € 9 voor 2 pers.. Dat deden de dames. Toen ze bezig waren zei de buurvrouw dat ze nog een paar kleden had en zou 30 extra voor betalen en dat vonden ze goed. het was nog 1 hele grote en 5 kleinere. Toen alles klaar was vroeg de buurvrouw of ik ze kon betalen van het geld dat ze van iemand uit NL kreeg 50 Lei. Nee zei ik u zou voor die 6 kleden 30 lei extra betalen geen 10. Haar antwoord was dat ze dat niet had afgesproken en 10 lei € 2.20 voor twee personen was genoeg voor hen want het was toch weer meegenomen.
Ik heb de dames netjes alles betaald en mijn broek hangt op mijn enkels.
jullie begrijpen dat ik af en toe uit mijn vel kan ontploffen.
Ze denken hier dat je alleen maar slechte zigeuners heb maar als jullie mijn verhaal van gisteren hebben gelezen is het tegendeel waar.
Ik persoonlijk ken meer zigeuners die wat voor hun medemens doen dan Roemenen voor zigeuners.
Het is soms moeilijk om neutraal te blijven.
Maandag ga ik weer naar het landbouwproject in Deaj en misschien naar het nieuwe bejaardenhuis in Atel.

Dit wilde ik even kwijt.

Groet, Ineke

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een nieuwe start.

Hallo allemaal,

Ja, inderdaad een nieuwe start gemaakt.
Ben inmiddels toegetreden tot het bestuur van Stichting Romana en gisteren mijn eerste officiële werk verricht.
Er kwamen mensen uit NL naar een landbouw project in DEAJ kijken van onze Stichting en ze vroegen mij daarbij aanwezig te zijn om te vertalen. Dan ga ik dus. Doordat mijn tomtom gestolen is en ik niet erg goed met dat ding in mijn auto kan werken was ik wel een beetje zenuwachtig of ik het wel kon vinden.
ik nam de korte route door de bergen maar kwam er al snel achter dat dat een slechte beslissing was want ik kwam diverse keren met de auto vast te zitten door de slechte weg na zware regenval. Okay de roest aan de onderkant is er weer af maar het is nooit zo’n leuk gehoor en ik weet niet wat er stuk kan gaan.
Gelukkig ging verder alles goed en kon ik de gekregen route beschrijving goed volgen.

Ik werd daar zo hartelijk ontvangen door Viorel en Aurelia maar ja ze waren nog in diepe rouw want iedereen weet van dat nare ongeluk met het busje met Roemenen waarvan er 9 overleden een paar weken geleden en de man die dat project doet is een broer van een van de overledenen.
ook de moeder en zijn kleine kinderen heb ik ontmoet.
Viorel is Pastor van de plaatselijke kerk en boer en begeleid met de Stichting dit hele project. Hij heeft zijn 3 hectare land aan de stichting gegeven om gratis te gebruiken.
Het zijn mensen die zich helemaal vegcijveren voor anderen.

Het is een heel mooi project.
Onze Stichting heeft daar kassen gemaakt voor groenten en fruit en een groot stuk open land. De mensen die vrijwillig komen helpen om alles te bewerken krijgen daar een gedeelte van de opbrengst uit EN HET WERKT.
Toen wij er waren werkte er 3 jongeren in de kassen voor aardbeien.
Die kunnen ze tot oktober oogsten. Verder waren er tomaten, paprika, kool, meloenen, bonen, augurken, aardappelen en wat mais.
Het zag er allemaal verzorgd uit maar wel in het begin stadium.
Er zijn nu twee kassen maar als het dit jaar goed gaat willen we dat uitbreiden met nog 3 want de 3 hectaren zijn nog niet vol want daar hebben we geld voor nodig. Er is een goede tractor maar die is stuk en het kost € 1000 om hem te maken dus moest alle grond met de hand gespit worden.

Ze hebben ook een winkel voor hun eigen onderhoud. Er is verder in het dorp een tweedehands winkel die door anderen beheerd wordt waar onze Stichting ook goederen brengt.

Het was een fijne morgen, veel opgestoken en geleerd en weer nieuwe vrienden gemaakt.

18 juni komen er weer andere mensen en dan ga ik er ook weer naar toe in de hoop dat de mensen deze projecten gaan steunen en de tractor gemaakt kan worden.

Kijken jullie ajb even op Google naar Stichting Romana dan ziet u de laatste foto’s van gisteren.

We zijn ook bezig met een bejaardenhuis in een dorpje dichtbij mij maar daar over later.

willen jullie ons steunen? NL06RABO0303664870 tgv Stichting Romana TGV G.S. de Groen

Vriendelijke groet van Ineke

PS Ik heb me aangesloten bij een groep 55+ hier in Dumbraveni en we gaan van 3-13 juli met z’n allen naar Griekenland.

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

De zomer komt er aan.

Hoi allemaal,

ja, dat is even afkicken. Ik zie dat veel mensen mijn site nog bezoeken.
ik ben een paar weken op vakantie geweest in NL en Frankrijk dat heeft me heel goed gedaan.
Mijn broer en zus hadden mij daarvoor uitgenodigd en het is werkelijk fantastisch geweest.
Ik heb er mijn gedachten/bedenkingen/frustraties kunnen verwerken. Mijn kop is weer klaar en helder.
Het leven is weer leefbaar en positief.
Het spijt mij dat ik misschien mensen gekwetst heb door mijn uitlatingen, gedaan in verdriet doordat mijn man mij na 45 jaar heeft verlaten voor een andere familie daarvoor mijn excuus maar ik ben gewoon een explosief mens en dat wil ik ook blijven. Niemand zou mij meer herkennen zonder dat.
Ik krijg nog veel mensen aan de deur en die help ik en ik ben ook benaderd door een stichting uit NL om daar in het bestuur deel te nemen voor hulp in Roemenië en dat doe ik ook van harte dat is wat rustiger dan steeds eten koken.
We zijn goed uit elkaar gegaan maar het doet wel pijn.

Nu dus weer aan de slag met goede moed en met wilskracht. ik hoop dat jullie mijn nieuwe project willen volgen.

kijk naar Stichting Romana op internet

Lieve groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Nog een kleine terugblik.

Hallo allemaal,

Het is allemaal een beetje onwerkelijk en tegelijk een beetje gek.
Toen we vroeger kleine kinderen hadden was je eerst spelletjesmoeder/overblijfmoeder/leesmoeder/nakijkmoeder/lid van de ouderraad/lid van medezeggenschapsraad en kwam je uiteindelijk als je je werk goed gedaan had en je dat wilde bij het bestuur van de school terecht.
Dat traject heb ik buiten mijn banen en later ons bedrijf ook allemaal doorlopen.
Na 15 jaar zijn de kinderen van school en dan vind je het wel goed en stopt ermee.
Ik zat in het bestuur van de plattelandsvrouwen/lid van de Emancipatie commissie van de Gemeente Loenen/in het bestuur van vrouw en onderneming/bestuur van de ondernemingsvereniging van de Gemeente Loenen en nog veel andere dingen.
Als je er dan mee stopte na jarenlange inzet kreeg je een hand, een bedankje en toch een bosje bloemen of een klein aandenken.
Nu ben ik gestopt met mijn humanitaire werk na bijna 30 jaar en dat was het.
ik hoef geen boodschappen meer te doen, te koken, eten wegbrengen, dingen regelen, mensen op te zoeken en dat soort dingen.
Niet dat ik niets meer doe want er wordt nog vaak genoeg aan de poort gebeld maar je hoeft nergens meer voor weg, niets op te schrijven of een verslag te maken.
Als ik dan naar de wc ga kijk ik even in de spiegel of ik er nog wel ben.
Gelukkig verveel ik me nooit want ik hou van lezen, kleuren, haken en mijn buren, allemaal even oud of wat ouder dan zijn allemaal aardig en heb daar een leuk contact mee.
Maar je komt er dan pas achter wat je al die jaren gewoon gedaan hebt. Best wel vreemd.

Ik hou mijn website nog wel even aan maar zal er niet meer zo vaak wat op schrijven maar dan merken jullie dat wel gelijk.

Het is hier al redelijk weer zo rond de 15 – 18 *.
Vorige week stond ik nog sneeuw te ruimen en vanaf woensdag was het 3 dagen 18* met volop zon.

Groeten, Ineke

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Aan alles komt een eind.

Hoi allemaal,

Gisteren heb ik mijn laatste maaltijden klaargemaakt voor de arme mensen. Voor een maand heb ik nog en dan is het over. ik moet er niet aan denken wat er dan gebeurd.

Nu niet lachen hoor maar ik ging naar de bel aan de poort en Riska ook. Ben door Riska omver gelopen en tegen de poort aangeplakt zij gleed uit over het ijs en kwam in de achterkant van mijn knieën terecht en ik werd tegen de poort gelanceerd. Resultaat 3 tanden door mijn lip een blauw oog en diverse kneuzingen op de rest van mijn lichaam. Ze is groot maar heel lief. Ik was dus niet boos op haar en we lagen samen in de sneeuw te rollen en eerlijk gezegd ik lachte me rot want het was net een grappige home video alleen niet opgenomen.
jullie kunnen mijn kop op Facebook zien.

Het geld is op en ik heb eigenlijk na bijna 30 jaar hulp aan deze mensen geen mogelijkheden meer.
Ze hebben zelf geen initiatief. Ze wachten af tot ze wat krijgen. Ja dat wil ik ook wel maar krijg het niet.
Ik snap dat dit heel negatief klinkt maar het is niet anders.
Als ik met mijn inkomen in NL leefde € 750 zou ik van de voedselbank krijgen maar nu ben ik de voedselbank en geef nog 8 maaltijden per week van mijn eigen geld.

Ik stop er dus mee, dus geen geld meer geven.

Ik dacht nog naar NL terug te keren naar mijn familie en kinderen maar dat zit er ook niet in.
ik heb nog geld achter de hand maar dat wil niet vrij komen door verkeerde belegging voor de oude dag.

Dank jullie wel voor alles wat jullie voor de arme bejaarden hier gedaan hebben al die jaren.

Het is genoeg geweest.

Veel liefs, Ineke de Groen

Geplaatst in Belangrijke mededeling, Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Oeps, iets vergeten.

Hallo allemaal,

Ik ben bezig de administratie van vorig jaar te doen.

Als je boven een bepaald bedrag zit met giften kan je dat aftrekken dus als je een briefje nodig kan je dat melden via mijn mail en je adres doorgeven.
ik stuur je dat dan toe.

ik wil jullie ook nog allemaal bedanken voor jullie bijdragen want ik ben het jaar toch weer doorgekomen.

Met vriendelijke groet,

Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Gelukkig 2018 iedereen. Het laatste nieuws.

Hallo allemaal,

Zo dat is een tijdje geleden dat ik wat heb laten horen.
Soms gebeurd er veel en soms ook niet.
ik wil jullie allemaal een goed, gezond en gelukkig nieuwjaar wensen.

De winter begon hier vroeg maar was ook zo weer over. In sommige delen van het land is het erg koud maar bij ons niet zo en dat is wel gunstig.
Het schommelt steeds rond het vriespunt.
Het was in het najaar heel moeilijk om hout te kopen. Ikzelf had dat al in augustus gekocht en toen was het er volop en goedkoop. Vanaf eind september was het een ramp en heel duur.
Er is dus hout om mensen af en toe te geven.

De regering heeft iets slims bedacht. Ze hebben het minimum van de pensioenen omhoog gedaan naar 520 lei € 111.- maar het bedrag voordat je een aanvraag kon doen voor aanvulling op de stookkosten hout/gas gelijk gelaten zodat arme mensen er in principe op achteruit gingen doordat ze niet meer in aanmerking kwamen voor de aanvulling of voedselpakketten uit de EU.

Ja, zo lust ik er nog wel een paar. Daarom dus blij met het milde weer.

Dhr. Blajan, die vaak in mijn verhalen voorkwam is vorige week overleden.
Na 25 jaar hulp geven voelt dat toch wel een beetje als verlies van een familielid.
Hij en zijn vrouw waren één van de eerste mensen die we gingen helpen.
Ik heb nu nog 5 gezinnen die ik ondersteun met geld uit NL en ze krijgen nog steeds 4 maaltijden per week die ik zelf kook.
Ook gisteren weer heerlijke kippensoep gemaakt en volgende week hutspot.
Het zal de laatste winter zijn dat ik dat kan doen. Dan zijn de centjes op.

Ik kamp de laatste tijd een beetje met mijn gezondheid en zonder hulp is het soms wel zwaar.
Gelukkig gaat het weer de goede kant op.

Ik hou jullie op de hoogte.

Groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Jongeren.

Hoi allemaal,

In mijn vorige brief beloofde ik wat uit te leggen over jongeren en jong volwassenen.

Ondanks dat hier nog veel armoede is heeft bijna ieder kind boven de 10 een mobile telefoon.
Ik woon aan een straat waar veel kinderen naar school lopen en zeker 60 % loopt te bellen.
Ze kijken niet op of om, letten niet op verkeer net als de reclame op tv in Nederland met een blindengeleidehond die het baasje wel behoed voor de gevolgen.
De verkeersdoden liegen er niet om.

Kinderen zien alles op tv en willen dat ook. De tv staat ook 100 % aan als een familie wakker is.
Baby’s liggen gebiologeerd naar de tv te kijken naar de tekenfilms want dan zijn ze zoet.
De ouders, nog vaak analfabeet zijn niet de baas in huis dat zijn de kinderen. De kinderen gaan nu vaker naar school en worden dan ook wijzer dan de ouders.
Het is hier heel gewoon dat kinderen hun ouders mishandelen om hun zin te krijgen.
Voor mij niet maar hier dus wel. Ik denk ook dus dat ik geen makkelijke moeder ben geweest omdat mijn kinderen geen computer spelletjes kregen. Ze zijn gelukkig allemaal goed terecht gekomen en ik kan trots op ze zijn.

Ook hebben we te maken met kinderen die s’morgens gewoon de straat opgeschopt worden om geld te verdienen. Ze gaan niet naar school en krijgen meestal hun eerste kind als ze 13/14 zijn. Huwelijkse trouw is niet de sterkste kant van deze natie maar de grootouders bekommeren zich wel om die kinderen zodat de moeder weer geld kan verdienen.
Ik heb jaren lang aan dit soort kinderen eten gegeven. Als ze dan voor mij zogenaamd het erf aanveegde kregen ze kleren eten en een ijsje. Ik had stretchers staan waar ze lekker in de tuin even konden rusten. Ze voelden zich thuis en ik gaf ze ook voorlichting over hygiëne en sex. Later vallen de familieleden je dan aan dat ik de kinderen arbeid heb laten verrichten voor gratis. Gratis?
In feite word je bang om te helpen.

Dat soort dingen doe ik dus niet meer.

Wel probeer ik nog wel jonge gezinnen te helpen maar dat is heel moeilijk.
Meisjes van 10 die door een oom voor een stukje chocolade misbruikt worden en dan op hun 13de zwanger zijn en daarna ieder jaar een kind krijgen. Ik had afgesproken een sterilisatie te regelen op mijn kosten maar ook dat is mislukt. Ze is nu 18 en heeft 3 kinderen. Ze heeft geen keuze.
Ik probeer ze te helpen maar ze blijven klappen krijgen.

Ook het gezin in Velt wat zo goed ging is weer terug naar af want hij drinkt weer en toen ik daar vorige week was liep Corina mank doordat haar man Stefan haar in elkaar had geslagen. Ze weegt geen 40 kg meer en door alles kan ze niet meer goed praten zodat mijn vriendin, die met me mee was, zei dat ze dronken was. Dat was ze niet en haar kinderen gaven toe dat ze mishandeld was door haar man.
Ze was zo blij met de gift van haar NL familie dat we 75 kg kolen kwamen brengen.

Zoveel jonge meisjes die na het behalen van hun middelbare school gelijk trouwen en nooit meer wat doen met hun leven. Het moederschap is mooi maar als je je kind niet eens goede voeding en andere dingen kan geven?

ik blijf volhouden en helpen ook al valt het niet altijd mee.
Ik zie ook dat mijn volgers afhaken en er minder donaties binnen komen maar het is zo.

Liefs en dank voor iedereen die me blijft steunen, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Mooi en zacht najaar.

Hallo allemaal,

Na alle beroering ben ik nu weer rustig. Ook in het Zigeunerdorp is het weer rustig.
Er kwam iemand met me praten over dingen die ik altijd had geregeld voor de heer Blajan en nog aan het regelen was.
Ik zei dat als ze het allemaal beter wisten en konden dan ik ze dat soort dingen ook wel zelf uit konden vinden.
Er zijn nog wel een paar opruiers die blijven beweren dat ik gestolen heb maar dat laat ik gewoon zo.
Ook de lieve heer Blajan heeft zich om laten praten dat ik gestolen heb, jammer maar zolang ik zelf weet hoe het zit heb ik er vrede mee.

Ik ben maar lekker aan het werk gegaan voor de overgebleven ouderen.
Gelukkig ben ik iemand die na een teleurstelling wel even van slag is maar daarna weer met frisse moed verder ga.
Ook de jongere gezinnen hadden mijn aandacht en hulp nodig want de problemen die zij hebben zijn vaak groter dan die van de ouderen. De ouderen zijn blij met iedere vorm van hulp maar de jongeren hebben door alles wat ze om zich heen zien vaak veel pretenties en verlangens die niet haalbaar zijn.
Het eten uit de diepvries was bijna op maar eerst moest de vriezer schoongemaakt worden voordat hij weer gevuld werd.

De afgelopen weken dus heel wat eten klaargemaakt afgewisseld met het plukken van de druiven en het maken van wijn.
Ik ben nu wel overgestapt op plastic weggooi bakjes van 500- en 750 gram. Het wordt met mijn andere werk erbij te veel om steeds alles weer te verpakken en ze zijn gelukkig redelijk goedkoop.

Allereerst 10 L stevige tomaten/groentesoep met ballen en noedels (2 dagen). Twee dagen later de druiven geplukt en gekneusd ( 1 dag met 4 personen).
Het tweede gerecht is 10 kg tocane de Kartofi. Uien/paprika/vlees aanbraden en dan met aardappelen en groente laten sudderen tot alles lekker gaar en smakelijk is. Mag niet te veel en niet te weinig vocht zijn (2 dagen). Twee dagen later de druiven geperst (1 dag met 2 personen). De geperste druiven gaan weer in de tonnen en worden met warm water net onder water gezet. deze moeten dan gedurende plm. 5 dagen iedere dag omgeroerd worden met een griep of hark. Het druiven sap wordt per 10L genoteerd (met een krijtje op de garagedeur) en in de vaten in de kelder gedaan.
Derde gerecht is 10 kg macaroni met uien/4 soorten paprika uit eigen bloembakken/magere blokjes varkensvlees en vers gemaakte tomatensaus uit eigen tuin (2 dagen).
Vandaag de druiven voor de tweede keer geperst (2 personen) en alles over de drie vaten verdeeld. 3 emmers druivensap achter gehouden want de sap in de vaten wordt per vat gemeten en dan weet je hoeveel suiker erbij moet. De druivensap uit de emmers wordt dan verwarmd, de suiker er in opgelost en in het betreffende vat gedaan. Het waterslot er op en ze begonnen gelijk te blubbluppen.
370 liter gemaakt, allemaal uit eigen tuin.
Tegen de Kerst is de wijn klaar en kan ik gaan uitdelen aan mensen die het zelf niet hebben en niet kunnen kopen.
Vierde maaltijd waarschijnlijk vrijdag of maandag 10 kg pilaf, een rijstmaaltijd die ik al eerder heb beschreven.

Volgende week ga ik verse erwtensoep maken maar dat is voor eigen gebruik met spliterwten uit NL want die kan je hier niet kopen.

Met het eten klaarmaken begin ik altijd met in de middag boodschappen te doen, s’avonds snij ik de groente en het vlees. De volgende middag maak ik het klaar omdat er s’morgens vaak mensen aan de deur komen voor allerlei dingen. Na het afkoelen doe ik het in de bakjes en de volgende morgen gaat het de diepvries in. In het atelier is het bijna altijd koel dus kunnen de bakjes daar mooi afkoelen zonder dat er iemand bij kan komen en de keuken blijf vrij om mensen te ontvangen bij slechter weer. In de zomer zitten we altijd buiten.

In mijn volgende brief zal ik het probleem van de jongeren uitleggen. Hoewel ik niet vaak over de jongeren schrijf heb ik toch aardig wat jonge stelletjes onder mijn hoede.

Allemaal de vriendelijke groeten van Ineke

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Even laten bezinken en nu wat rustiger maar dat is het niet in het zigeunerdorp.

Hallo allemaal,

Ik wil gewoon even reageren hoe het op dit moment gaat.

Ja, het is zo dat ik gelijk moet reageren want ik heb mijn hele leven al teveel energie gehad mijn moeder noemde mij een bosje vlooien wat ieder moment kon opspringen en als ik dat niet doe of kan ontplof ik.

Mijn tante noemde mij heksepantoffel vanaf mijn 7de jaar dus toen was ik al een heks. Ik denk dat ze dat nu ADHV noemen.

Dat kan emotioneel zijn, kwaad, lief maar het komt eruit en dan is het ook weg. Dan ben ik ook weer rustig
Het was bijna nooit voor mezelf maar altijd inzet voor een ander. Ik heb zelf bijna niets nodig alleen TROUW en eerlijkheid en dat is nu net wat ik niet gekregen heb.
Dat is uiteindelijk wel iets wat je na 25 jaar humanitaire hulp mag verwachten.
47 jaar getrouwd en toch kiest hij voor een andere familie.
Ik ben niet boos maar wel heel erg teleurgesteld.
ik denk dat de tijd dit moet helen.

Dit is toch ook mijn persoonlijke website dus ik denk dat ik hier ook mag ontploffen.

Ik ben naar huis gereden en alle bescheiden opgehaald en ben terug gereden naar het zigeuner kwartier. Nadat ik alle papieren, akten en documenten vrijdag op straat straat neergegooid heb ben ik na een kus aan Blajan gegeven te hebben weggereden om nooit meer terug te keren.

Toen ging iedereen uit zijn dak want 90% had vertrouwen in mij.

Overal en altijd zijn er mensen die je kwaad willen doen maar voor de arme mensen ben ik er 1000% voor geweest en dan bedoel ik echt 1000%.

Het weekend heeft iedereen alles kunnen bedenken en ze hebben hun eigen plannen gemaakt.Ze hadden al alle papieren dus dat was niet moeilijk. Ze hebben ook gelijk al het geld van zijn bankrekening afgehaald.
Ze hebben de aangenomen zoon van Blajan opgebeld en hij is gekomen en er zijn afspraken gemaakt.

Ze hadden een grote mond over dat er op de bonnetjes eten voor de hond stond maar ik streep in het bonnetje de dingen van Blajan met zwart aan en daarna de uitslag.
Misschien mijn fout dat ik ook voor mezelf dingen kocht maar ik heb ze altijd apart afgerekend.
Het kost al zoveel werk om alles gescheiden te houden.

Het erge vind ik dat nu ook Blajan mij nu ook van stelen beticht omdat ik hem niet genoeg geld gaf.
Wat doe je met niets?

Gelukkig heb ik een persoon waarvan ik zijn kind gedoopt heb en die is nu onderhandelaar tussen de partijen maar het voelt niet goed.

Vandaag ben ik naar de bank geweest. Morgen moet ik er weer naar toe want ik wil geen verantwoordelijkheid van de pinpassen.

Zo zie je dat je van een normale situatie zomaar in een conflict terecht kan komen.

Ik snap dat jullie niet zitten te wachten op dit soort dingen maar ze gebeuren gewoon.

Hou jullie op de hoogte.

Groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen