Zomer 2019 en een heleboel veranderingen.

Niets zo veranderlijk als een mens. Ook ik heb daar last van. Toch nog met Ani en Ylus kleding uitgedeeld. De schappen zijn nu op een paar dingen na leeg. De kas is leeg dus als we nu nog wat willen doen moeten we dat zelf betalen. We wachten dan nog even tot de pakketten van de kerk goedkoper weggaan en hopen dat er dan voor ons zelf ook wat bij is want ja, wij hebben ook kleding nodig.

ik doe nog wel veel vertaalwerk en telefoontjes naar bazen waar Roemenen gewerkt hebben in NL en DE en wat niet duidelijk of correct is afgewerkt. dat zijn soms moeilijke en vervelende gesprekken omdat ik ze er dan op moet wijzen dat ze de boel ge je weet wel hebben of duidelijk fouten hebben gemaakt geen ene baas of chef vind dit leuk. ik ook niet maar het is soms noodzakelijk.

ik was ook van plan naar NL terug te komen maar dat gaat niet door zo lang mijn gezondheid het toelaat. Diverse familieleden die mij goed kennen hebben mij kunnen overtuigen dat ik hier beter af ben want ook in NL moet ik weer een heel nieuw leven opbouwen en dat heb ik hier al. EN!!!!! ik heb sinds pas een Roemeense vriend. Dat had ik op mijn leeftijd niet meer verwacht maar het is werkelijkheid geworden. Hij heet Dorel en is 61 jaar. Ontzettend lief en gooit bloemen op het pad waar ik loop. Hij scheen al eerder een oogje op me te hebben maar daar was ik toen nog niet mee bezig. Hij heeft Doornroosje wakker geschut met zijn aanzoek. We hebben nog wel wat heuvels te overwinnen want hij is heel arm en ik heb het goed, hij is Orthodox en ik Christelijk. Ook ons opleidingsniveau is behoorlijk verschillend maar we verstaan elkaar goed samen dus waar zullen we ons druk om maken. Hij heeft het vandaag aan zijn moeder verteld dus ik moet binnenkort op 67 jarige leeftijd auditie doen bij mijn nieuwe schoonmoeder. ik zit nu al te gniffelen.

Al met al gaat het dus goed. Ik heb ook een arme vrouw aangenomen om mijn tuin te vegen dat heeft ze ook weer een paar dagen eten.

Jullie horen weer van mij. Veel groeten uit Roemenië, Ineke

Al die sites veranderen steeds van hoe je er mee om moet gaan dus het is een beetje rommelig.

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

De winter weer voorbij

Dit was wel een hele kwakkelige winter. niet streng maar ook niet zacht. We hebben ook met Pasen weer pakketten uitgedeeld die we van de Stichting Romana hadden gekregen en een donatie uit NL. Maandag hebben we ook weer van de kerk 20 pakketten gekocht maar van mijn eigen geld.

Dat moet nu echt stoppen en ik moet stoppen. Van mijn AOW kan ik dit echt allemaal niet meer doen. Ik klaag niet want ik heb genoeg om rond te komen HIER maar ik ben aan het proberen om naar NL terug te gaan en heb me ingeschreven voor een flat in midden NL. Of dat lukt weet ik niet maar mijn leeftijd gaat tellen, ook mijn gezondheid en het alleen zijn.

De kuur die heb gedaan vorige maand was fijn maar mijn longprobleem is weer terug gekomen.

Gelukkig helpen Ani, Ylus en nu ook haar dochter mij ook. Dit was wel de laatste aankoop. Het is genoeg nu na 30 jaar inzet. Niet dat het niet meer nodig is maar ik zie zelf ook dat de mensen niet willen veranderen. Ze hebben niet veel geleerd en denken dat ik al hun problemen, die ze zelf veroorzaken, gewoon maar even kan oplossen. Ze werken in NL, krijgen loon, allemaal goed maar dan komen ze terug en krijgen een brief van de belastingdienst dat ze geld terug krijgen. Okay fijn maar van die brief snappen ze niets en dan komen ze naar mij. Ze kregen hun loon op een bankrekening maar daar hebben ze geen papieren meer van en het bankpasje zijn ze kwijt. Ik zit dan uren met de dienst te praten maar ik moet een banknummer hebben waar het op gestort was en dan denken ze dat de dienst dat geld wel even in een envelop doen en dat opsturen in welk jaar leven we? 1900? Ze blijven dan maar vragen waarom ik dit niet oplos en als ik dan zeg dat ze zelf moeten gaan nadenken zijn ze boos en dat doe ik echt vriendelijk. Dan denken ze dat ik dat geld wel aan hun kan geven en dat ik dat van de dienst kan terug krijgen??????? Dat vind ik nu zo jammer. Ze zijn zo vaak boos op mij omdat ze hun zin niet krijgen. Ze moeten naar school gaan en de regels leren maar dat doen ze niet.

Niet iedereen is zo hoor. Mijn kleinkinderen moesten voor school in NL. een project doen over arme mensen in het buitenland dus tring tring app. oma kan u dat doen. Natuurlijk. We hebben een familie gevonden die aan hun eisen voldeden en Ani en ik zijn daar een dagen mee bezig geweest. Zelfs mijn auto kapot gereden maar in ben all risk. Gesprekken, interviews, films, niets voor niets natuurlijk maar de mensen waren eerlijk hoe hun leven was. AFSCHUWELIJK. 5 kinderen tussen 6 en 15 met zoveel levensverwachting die ze echt niet krijgen want daar is geen geld voor. Zo zonde dat zulke goede kinderen geen toekomst hebben omdat het systeem hier anders werkt. De rijken worden rijker de armen armer.

Ik begrijp dat het in NL ook niet de hemel op aarde is voor alleenstaanden en gebroken gezinnen maar als je ziet dat ze hier met 7 personen maar 2 bedden hebben geen wc, geen water en alleen maar kaal brood om te eten doet dat wel pijn. Ik moet stoppen, Ani en Ylus willen verder maar ik heb het na 30 jaar wel gezien. Zolang ik hier nog woon blijf ik gewoon mensen aan de poort helpen als ik kan maar ze moeten van mij geen wonderen verwachten zoals ze dat willen.

Vroeger kreeg ik nog donaties van kerken e.d. maar die worden ook Roemenië moe er is nog veel erger leed in de wereld dus ik begrijp dat.

Toch blijf ik positief in het leven staan en doe wat ik kan.

Groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Wat fijn en wat een pech.

Het transport met de bollen en dingen voor mij zijn veilig aangekomen. De bollen zijn gelijk naar onze vriend gebracht. Dat waren 2900 bollen in 29 dozen best wel een hoop. Mitu, zo heet onze vriend liet ook zien in drie vertrekken van zijn huis hoe nu de hyacinten die hij een paar jaar eerder heeft gekocht weer groeien en bloeien. Je kan tegenwoordig via internet veel leren maar hij had uit het verleden al wel veel kennis maar geen geld. Doordat hij en zijn vrouw jaren in Spanje hebben gewerkt en mede dat ik ze altijd al 27 jaar ben blijven helpen heeft hij nu een nieuw huis en een bloeiend tuinbedrijf. Ook de leies van vorig jaar zitten al weer in de grond en het ziet er allemaal goed verzorgd uit. Niet dat het nu direct al een vetpot is maar ze kunnen er mee verder. De 2900 bollen van nu zullen er weer mee meedragen. Als de bloemen bloeien staan er ook iedere zondag verse van hem in onze Kerk die dan naar een zieke worden gebracht. Mitu is ook Prediker in onze kerk. Zo zie je dat volharding toch vaak loont, je moet alleen vaak ook heel veel lucht en geduld hebben. Dat was mij geluk.

Mijn pech is nu dat mijn longen het weer hebben afgeweten, ze zijn weer ontstoken. Geduld heb ik dus nog wel maar niet veel lucht. Het is gelukkig mooi weer dus ik ben veel buiten op het erf en doe daar van allerlei klusjes of zit gewoon lekker in het zonnetje met nu plm. 15 graden. Onze vriend Mitu belt me om de paar dagen op om te vragen of ik iets nodig heb uit het dorp. Naar het winkeltje op de hoek, 50m, ga ik zelf. Dat kan zo maar weer omslaan en dan kan er binnen een dag weer een pak sneeuw liggen. Ik leef met de dag. Ben wel blij dat de hectische dagen rond de feestdagen klaar zijn en het atelier nog redelijk vol zit met hulpgoederen maar netjes gesorteerd en zo uitgeefbaar. Ik heb voor het voorjaar een week (1-7 april) een reis geboekt naar een kuuroord voor mijn longen en reuma hier 40 km hier vandaan dus lekker makkelijk.

Je krijgt daar 7 dagen therapie, massage, een kamer met volpension voor € 320,- dus dat is het proberen waard. Hopelijk weer fit voor de Pasen want dan moeten we ook weer pakketten maken.

ik zit niet meer in de stichting Romana omdat zij vonden dat mijn geloofsovertuiging en levensopvattingen niet overeen kwamen hun wensen. Dat is jammer maar wij hier met ons team gaan gewoon verder. We wensen Stichting Romana een goede toekomst met hun goede werk en ben dankbaar wat ze voor de armen hier in de omgeving hebben kunnen betekenen door hun bijdrage in de pakketten. Ik heb altijd gezegd dat ik humanitair werk en geen onderscheid maak tussen geloof, kleur of ras en daar blijf ik bij. Ik hou me dus nog even mak totdat de medicijnen de ontsteking van de longen weer onder controle hebben.

jullie horen weer als er weer activiteiten zijn. Hier vieren ze ook carnaval, ik dus niet, Ze vieren 1 maart het begin van de lente, Dan krijgen veel vrouwen een boeketje bloemen of een speltje op haar kleren als dank dat ze gewaardeerd wordt. 8 maart vrouwendag dat we al sinds ik hier woon vieren omdat dat nog van vroeger komt. Dat deed ik vroeger nooit maar hier kom je daar niet onderuit. Wordt tegenwoordig altijd bij mij gevierd met een gourmet en dan nodig ik ook ons eigen team uit en ander mensen die ons links en recht helpen of assisteren met ons humanitaire werk. Ik zie het dan gewoon als een personeel feestje en Ineke heeft de ruimte en de mogelijkheid om het te doen. WEES GOED VOOR DE MENSEN DIE JE HELPEN EN BELOON ZE OP DE WIJZE DIE ZIJ WAARDEREN DAN BLIJVEN ZE GEMOTIVEERD. Zonder deze mensen is ons werk niet mogelijk. Ze zijn in drukke tijden 20 uur per week bezig voor alleen maar een paar kledingstukken die ze bevallen of voor een oud en kapot laken die tussen de pakketten zitten om er schoonmaakdoeken van te maken want het is soms niet te bevatten wat voor troep de mensen sturen die al troep genoeg hebben. Wij bekijken dat zelf heel positief want!!! EEN HALF EI IS BETER DAN EEN LEGE DOP dan lachen we samen en zijn blij en tevreden.

Dat was het weer, tot horens, Ineke

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Weer gered.

Hoi allemaal,

Gelukkig weer helemaal opgeknapt. Duurde wel lang voor mijn idee maar toch weer lekker in het vel. Tussendoor nog even met 39 koorts wat pakketten weggebracht maar dat was beloofd en ze stonden klaar en er was geen andere auto beschikbaar. Daarna een warm bad genomen en weer de koffer in voor een paar dagen. Vanaf de 14de weer naar buiten en het gewone ritme weer opgepakt. Er lag nog veel sneeuw maar intussen is het een beetje aan het kwakkelen vriezen en dooien.

De maand januari is voor de mensen hier erg lang want aan het eind van hun geld na de feestdagen blijft er een groot stuk maan over. Bijna iedereen geeft te veel uit tijdens de feestdagen en dat komen ze dan halverwege januari tegen. Toen ik weer wat opknapte ben ik mijn voorraadkast gaan schoonmaken want dan kan ik toch niet stil zitten. Nou daar kwam een heleboel uit wat ik niet meer nodig heb nu ik alleen ben en heb nog een paar pakketten klaargemaakt. Ani en haar schoonzus hebben dat met nog wat kleding pakketten naar arme families gebracht. Het is toch geweldig dat als je zelf uitgeschakeld ben je op iemand kan rekenen die het dan weg brengt.

Vandaag kwamen er een paar mannen met hout en wilde dat verkopen. Ik had het niet nodig en het was duur maar heb het wel gekocht want het is beter dan bedelen en alles voor niets willen hebben. ik weet echter niet hoe ze er aan zijn gekomen en dat maakt me dan ook niet uit want ze doen er wat voor. Morgen komen ze het korten en in stukken hakken. Het is wel heel moeilijk om te zien dat de ouderen er steeds op achteruit gaan. Dat doet pijn maar ik kan ook niet alles oplossen. Ook van mijn AOW hebben ze deze maand € 70 per maand extra ingehouden door allerlei veranderde maatregelingen. Je kan het dan wel volgend jaar terug vragen maar dat kan hier niet. Al zou het kunnen, de mensen weten niet hoe het moet want de mensen die het weten trekken weg naar het buitenland. Ze moeten ook nu bijna verplicht aan een pin pas en daar snappen ze ook niets van. Ze geven dan die pas aan familie leden en die geven niet alles aan de ouderen en houden een gedeelte voor hen zelf. Ik zie het gebeuren maar wat kan ik daar tegen doen? NIETS. Sommige mensen vinden me toch al niet aardig omdat ik er wat van zeg. Dat maakt me verder niet uit maar in september trouwde een petekind van mij die ik gedoopt had en ik kon niet naar het feest omdat een gedeelte van de familie boos waren op mij i.v.m. de afwikkeling van de hulp aan dhr Blajan en eerder ook zijn vrouw die ik 25 jaar geholpen had. Dat is best wel heftig. Ik blijf gewoon mijn best doen om mensen te helpen. Op dit moment heb ik 2 dames die bij mij iedere 2 weken schoon komen maken in mijn huis. ik kan dat beslist zelf aan maar die dames zijn heel arm en correct. Ze werken dan mijn huis door en krijgen een goed loon en ze hebben toch erkenning en geld. Natuurlijk heb ik daar zelf ook baat bij want ze vullen de hout voorraad aan bij de voordeur en dweilen alles maar nodig? nee want zij doen er vaak langer over dan dat ik het zelf doe maar ze hebben erkenning en dat is heel belangrijk. Ze kunnen in het dorp zeggen dat ze voor de Olandez werken en dat geeft ze status. Dat gun ik ze. Zo ben je altijd bezig met alles en iedereen.

De bollen waar ik in mijn vorige brief over sprak komen de volgende week aan in Roemenië. Zo is het mogelijk een familie op de rit te helpen. Veel werk wat niemand ziet maar uiteindelijk ben ik zo dankbaar dat ik kan helpen zo”n familie te steunen en op weg te helpen naar een betere toekomst.

ik had met de feestdagen € 200 gekregen. De gevers heel erg bedankt. We hebben er mooie dingen van gedaan maar gezien het aantal lezers best wel een beetje pover. Geeft niet hoor want iedere € is er 1 en en wij zijn er dankbaar voor.

Ook de zakken met kleding die ik via Stichting Romana uit Nederland heb gekregen zijn goed terecht gekomen. Wat waren de mensen blij hiermee. We hebben meer dan 150 kleding pakketten uitgedeeld. Er waren ook heel veel pakketten met gebreide baby kleding, sjaals en mutsen. We hebben nog wat op voorraad maar dat moet nog uitgezocht worden. Alle mensen die dat voor ons gedaan hebben hartelijk dank. Zoveel mensen die voor ons breien maar het is de moeite waard.

Het zou heel fijn zijn als we met Pasen ook weer wat kunnen doen want de winter is zo lang, dus aub maak iets over aan ons.

NL06RABO0313664870

Lieve groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

GEDULD

Hoi allemaal,

Dat leer je hier wel. ik ben al 2 jaar met mijn testament bezig en ik zit dan 3 uur te wachten om geholpen te worden maar word niet geholpen. Tot 3x toe. heel frustrerend.

je gaat naar de dokter en zit netjes op je beurt te wachten en dan komt er iemand binnen die voor wil gaan omdat hij/zij werk te doen heeft of omdat die erg zielig is.
PUK, ik zit ook niet voor niets bij de dokter? Ja buurvrouw het is toch wel goed als ik voorga? Trekt zijn sok uit en laat zij een redelijk aangetaste voet uit. ik zeg bij mij zit het iets hoger maar dat laat ik niet zien. Hij gaat wel voor. Meerdere mensen natuurlijk boos. Ik blijf rustig zitten en toen het allemaal te lang duurde ben ik weggegaan. Waarom? vroegen de andere cliënten? U mag voor mij wel voorgaan ik zei als iedere grootbekkikker hier voor gaat ga ik wel zwemmen in de vijver. Is vrij plat maar anders snappen ze het niet. Er kwam gelijk een hele discussie opgang. Het respect voor een ander is hier echt vaak niet te vinden. iedereen vindt zichzelf belangrijker dan de ander.

Mijn warm water in de douche en keuken doet het al 2 maanden niet meer. Als ik wil afwassen moet ik naar de badkamer in huis om een emmertje warm water te halen. Helemaal niet erg, Veel mensen hebben geen warm water, hallo ik ben Nederlander, is te doen. Geen instalator te vinden net als voor mijn CV die doet het ook al niet meer goed. Alle mensen gaan naar het buitenland.

Dan veel mensen die hier met alle goede bedoelingen komen om Roemenië te helpen en die ik 10000% waardeer proberen twee weken werk in 1 week te proppen. Mensen denk eens na. Dat kan niet. Als je geen geduld heb om rustig met mensen te praten moet je er niet naar toe gaan. Geef aandacht. Neem de tijd. Zij verdienen ook respect. Afraffelen is respectloos. Iedereen werkt maanden lang in NL voor een mooi transport stopt daar veel geld/liefde en tijd in. Wees bewust van de uitvoering. Aandacht en een aai, een omhelzing is net zo belangrijk als het afgeven van een pakket.

Ik was de afgelopen feestdagen echt ziek maar niemand is bij mij komen kijken. Niemand heeft me wat eten gebracht of iets terwijl je dat dagelijks doet voor andere mensen. Dan vraag je je toch af. De armen waarvoor ik werk die kunnen dat niet maar je buren? Ik geloof dat dat in NL ook zo is maar ik hoop het niet.

Ik ben nu voor een vriend leliebollen aan het bestellen. Nu al twee dagen mee bezig. Veel naar NL bellen, veel onderhandelen, overleggen, handjeklap enz. We zijn er nog niet klaar mee en nog een paar dagen maar daar heb ik het voor over.

Ik vraag me soms af waarom Nederlanders zoveel talen kennen en de anderen niet? Zijn we daarom als klein land zo groot?

Dat is wat ik bedoel GEDULD en zorgzaamheid dat het beter wordt in dit nieuwe jaar 2019. Kijk om je heen en zie wat er nodig is.

Groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Roemenie | Een reactie plaatsen

Toch nog sneeuw.

Hoi allemaal,

We hadden al sneeuw en de laatste twee dagen toen we de Kerstpakketten uitdeelden was er niets dan regen. gelukkig had ik mijn laarzen aan gedaan. op Kerstavond hield het regenen op en is er vandaag toch weer wat sneeuw gevallen.
Ik heb me lekker verschuild in huis bij de kachel met mijn volk, ben nergens heen geweest en uitgerust van de vele dagen werk voor de arme mensen. Je merkt toch dat je wat ouder wordt.
Alleen al van de week meer dan 60 uur gewerkt maaar de voldoening was groot.
Ani en ik zitten dan in de auto te genieten en te lachen zo blij zijn we dan. Alles dank zij u en de Stichting Romana.
ik heb ook nog donaties gekregen. Hartelijk dank daarvoor. We doen daar weer wat moois van want u weet dat ik alles gelijk aan de mensen doorgeef. Gelukkig ben ik ook bestuurslid van de Stichting Romana en die heeft ook weer giften gekregen en die komen binnenkort weer aan in Roemenië. Hoe dankbaar kan je zijn als je blijde gezichten ziet. We hebben nog kleding pakketten en die geven we de komende tijd uit dus hoop ik op nog wat donaties zodat we er ook wat eten bij kunnen geven.

fijne dagen nog. groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Hoi Hoi

Hoi allemaal,

ik zie dat jullie me nog wel volgen want vandaag en gisteren is er 25 keer gekeken.
Ik weet dat er om deze tijd veel donaties gevraagd worden omdat Kerst nu eenmaal emoties losmaken.
ik heb voor een project in Roemenië voor arme mensen die zelf hun eten kunnen verbouwen geld nodig om dat te realiseren ajb help dit project van Stichting Romana. bekijk het op Facebook.
NL06RABO0313664870 tnv Romana.

groet Ineke

Geplaatst in Humanitair, Roemenie | Een reactie plaatsen

Mijn eerste halfjaar bij Stichting Romana

Hallo allemaal,

Het is alweer een tijd geleden dat ik heb geschreven.
Volgende week is het alweer Kerstmis, Ani Ylus en ik zijn druk bezig met het maken van Kerstpakketten.
Er ligt al een flinke laag sneeuw en het blijft nog aardig liggen. Gisteren nacht heeft het de hele nacht gesneeuwd en toen ik om 6 uur opstond zag het er zo mooi en maagdelijk uit dat ik zo vanuit mijn bed naar buiten ben gelopen om ervan te genieten.
Wat ben ik dan dankbaar dat ik op deze mooie aardkloot rond mag lopen. Het was niet koud dus gelijk met de sneeuwschep een pad gemaakt van de keuken naar de poort en naar de vuilnisbakken.
Mijn hele volk was van slag. Dat bestaat nu uit Riska de herdershond, de poezen Mica, haar nichtje Minu en haar zus en broertje Welles en Nietes 2 rooie poesjes die ik met 4 weken kreeg en door Riska zijn opgevoed. Scooby is helaas overleden.

je bent dan zo onder het werken je jaar aan het terug kijken. De vakantie naar Griekenland was een groot succes dat is alweer geboekt voor juli volgend jaar.

Het alleen zijn is nu aanvaard. ik vind het alleen erg moeilijk als ik ze samen in het dorp tegenkom maar het is zo, Henny komt af en toe nog bij mij en helpt mij als er iets stuk is en dat is wel fijn.
We hebben per slot van rekenlening samen 3 kinderen en de auto Lady die nu in Eindhoven geparkeerd is vlak bij het vliegveld. Daar maken we beiden gebruik van en betalen dat samen.

Nu over Stichting ROMANA. De opzet was zo goed en ook gedeeltelijk geslaagd door de inzet van Viorel en Aurelia maar het weer speelde ons parten. Het regende eerst bijna 2 maanden zodat het onkruid niet bestreden kon worden en daarna werd het de rest van de zomer heet zodat de grond beton werd en er ziektes in het gewas kwamen. Toch door de grote inzet kwamen we er zonder verlies vanaf en was er een beetje oogst.
Omdat ik heel erg in deze opzet geloofde ben ik er ook vaak geweest om de mensen te blijven motiveren en dat is zeker gelukt.
Met sommige dingen zitten we niet echt op één lijn. Wij hebben vanuit mijn huis altijd alles zelf uitgezocht en persoonlijk verdeeld naar de gezinnen en op maat.
De Stichting Romana is klein maar wil heel graag veel mensen helpen. We krijgen dan een transport kleding wat niet allemaal persoonlijk verwerkt kan worden en dan wordt het ongecontroleerd aan de mensen uitgedeeld. Onder het mom ” Beter iets dan niets.”
ik denk dat mijn aandacht het volgend jaar daar een deel naar toe moet gaan. Kapotte en vieze kleding hebben ze al genoeg. Daar is echter mankracht en geld voor nodig om dat te realiseren. De ruimte hebben we. Het geld niet.
Daar hebben we jullie voor nodig.

Wat zijn onze plannen voor deze Kerst?

Morgen naar een hele arme kleuterschool in Walchid, dat is een beetje afgesloten dorp in de bergen bij mij in de buurt van Stichting Romana heb ik krenten en chocolade gekregen en wij kopen er nog mandarijnen en iets lekkers bij van het geld wat ons gedoneerd is.

Zaterdag voor alle gezinnen in Roandola waar we al eerder waren voor iedereen een mooie zak met kleren van Stichting Romana en een voedselpakket van ons gezamenlijk.
voor Dumbraveni ook zeker 15 voedsel pakketten.
In Dumbraveni hebben we nog wat oude adressen, niet veel meer. Er zijn nog wel schrijnende gevallen maar vaak door eigen schuld door drank en luiheid en daar ga ik aan voorbij. De ouderen zijn bijna allemaal overleden. Degene die er nog zijn krijgen een pakket maar niet meer zoals ik toen 3x per week eten maakte voor ze.
Dat moeten nu de kinderen/kleinkinderen maar doen die werken.
Het eens toen ik hier kwam bruisende stadje is nu een dood dorp zonder veel activiteiten. De vrouwen met wat oudere kinderen trekken allemaal naar West Europa om te werken en ook veel mannen maar voor die is het wat moeilijker.

Sommige pakketten hebben we al gegeven maar dat gaat via Facebook Stichting Romana.

Vorige week had de Stichting Romana heel veel dozen bananen geschonken gekregen en die hebben we allemaal uitgedeeld. kijk op onze site Stichting Romana.

Al met al voel ik me thuis in deze Stichting en heb echt het idee met iets goeds bezig te zijn en constructief kan er wel wat verbeteren maar dat komt wel.

Het zijn nu echt de donkere dagen voor Kerst. Het is al 7.00 en nog helemaal donker.

ik wens jullie allemaal fijne en gezegende feestdagen, een mooi 2019 en ik hoop dat jullie ons een beetje willen doneren voor de komende tijd.

Groet, Ineke

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen

Disciminatie

Hallo allemaal,

Zoals zoveel wordt verteld worden zigeuners vaak generaal gediscrimineerd vooral door domme mensen die nep-nieuws geloven.
Het punt is dat vele zichzelf discrimineren door a-sociaal gedrag zoals we zien in heel Europa en de mensen ze wel kunnen uitspugen.
Dat is ook vaak begrijpelijk door het stelen en het poepen in parken of tuinen maar zo zijn ze niet allemaal.
Wij moeten daar wel heel voorzichtig mee zijn want ieder land kent zijn vagebonden ook in Nederland.
Hier in Roemenië is het heel sterk en worden ze voor 90 % als vuilnis behandeld.

Bv. Ik heb twee zigeuner vrouwen die bij mij al 10 jaar komen om mij te helpen met van allerlei dingen.
ze hebben nog nooit iets gestolen want als ze iets willen dan vragen ze dat aan mij. Hebben ze een groter probleem dan leen ik ze geld, zet dat netjes op een papiertje en dan komen ze x keer er voor werken zonder geld.
Mijn buurvrouw zag dat die dames erg handig en vlijtig waren en wilde met ze praten over 3 grote vloerkleden die schoongemaakt moesten worden. Ze is oud maar haar dochter werkt al 5 jaar in Duitsland voor een mooi salaris en ik kijk gratis naar haar moeder om diverse keren per dag. Ze vroeg wat het kostte om ze te wassen en ze zeiden 60 lei ( 13 euro 2 dames voor 3 uur werk) dat vond ze te veel dus liep ze weg. Later vroeg ze me of de dames het voor 30 lei wilden doen want het waren maar zigeuners.
PIPO dan heb je me op de kast en met één sprong. Zakt mijn broek van af. We hebben onderhandeld en ze zou 40 Lei betalen € 9 voor 2 pers.. Dat deden de dames. Toen ze bezig waren zei de buurvrouw dat ze nog een paar kleden had en zou 30 extra voor betalen en dat vonden ze goed. het was nog 1 hele grote en 5 kleinere. Toen alles klaar was vroeg de buurvrouw of ik ze kon betalen van het geld dat ze van iemand uit NL kreeg 50 Lei. Nee zei ik u zou voor die 6 kleden 30 lei extra betalen geen 10. Haar antwoord was dat ze dat niet had afgesproken en 10 lei € 2.20 voor twee personen was genoeg voor hen want het was toch weer meegenomen.
Ik heb de dames netjes alles betaald en mijn broek hangt op mijn enkels.
jullie begrijpen dat ik af en toe uit mijn vel kan ontploffen.
Ze denken hier dat je alleen maar slechte zigeuners heb maar als jullie mijn verhaal van gisteren hebben gelezen is het tegendeel waar.
Ik persoonlijk ken meer zigeuners die wat voor hun medemens doen dan Roemenen voor zigeuners.
Het is soms moeilijk om neutraal te blijven.
Maandag ga ik weer naar het landbouwproject in Deaj en misschien naar het nieuwe bejaardenhuis in Atel.

Dit wilde ik even kwijt.

Groet, Ineke

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een nieuwe start.

Hallo allemaal,

Ja, inderdaad een nieuwe start gemaakt.
Ben inmiddels toegetreden tot het bestuur van Stichting Romana en gisteren mijn eerste officiële werk verricht.
Er kwamen mensen uit NL naar een landbouw project in DEAJ kijken van onze Stichting en ze vroegen mij daarbij aanwezig te zijn om te vertalen. Dan ga ik dus. Doordat mijn tomtom gestolen is en ik niet erg goed met dat ding in mijn auto kan werken was ik wel een beetje zenuwachtig of ik het wel kon vinden.
ik nam de korte route door de bergen maar kwam er al snel achter dat dat een slechte beslissing was want ik kwam diverse keren met de auto vast te zitten door de slechte weg na zware regenval. Okay de roest aan de onderkant is er weer af maar het is nooit zo’n leuk gehoor en ik weet niet wat er stuk kan gaan.
Gelukkig ging verder alles goed en kon ik de gekregen route beschrijving goed volgen.

Ik werd daar zo hartelijk ontvangen door Viorel en Aurelia maar ja ze waren nog in diepe rouw want iedereen weet van dat nare ongeluk met het busje met Roemenen waarvan er 9 overleden een paar weken geleden en de man die dat project doet is een broer van een van de overledenen.
ook de moeder en zijn kleine kinderen heb ik ontmoet.
Viorel is Pastor van de plaatselijke kerk en boer en begeleid met de Stichting dit hele project. Hij heeft zijn 3 hectare land aan de stichting gegeven om gratis te gebruiken.
Het zijn mensen die zich helemaal vegcijveren voor anderen.

Het is een heel mooi project.
Onze Stichting heeft daar kassen gemaakt voor groenten en fruit en een groot stuk open land. De mensen die vrijwillig komen helpen om alles te bewerken krijgen daar een gedeelte van de opbrengst uit EN HET WERKT.
Toen wij er waren werkte er 3 jongeren in de kassen voor aardbeien.
Die kunnen ze tot oktober oogsten. Verder waren er tomaten, paprika, kool, meloenen, bonen, augurken, aardappelen en wat mais.
Het zag er allemaal verzorgd uit maar wel in het begin stadium.
Er zijn nu twee kassen maar als het dit jaar goed gaat willen we dat uitbreiden met nog 3 want de 3 hectaren zijn nog niet vol want daar hebben we geld voor nodig. Er is een goede tractor maar die is stuk en het kost € 1000 om hem te maken dus moest alle grond met de hand gespit worden.

Ze hebben ook een winkel voor hun eigen onderhoud. Er is verder in het dorp een tweedehands winkel die door anderen beheerd wordt waar onze Stichting ook goederen brengt.

Het was een fijne morgen, veel opgestoken en geleerd en weer nieuwe vrienden gemaakt.

18 juni komen er weer andere mensen en dan ga ik er ook weer naar toe in de hoop dat de mensen deze projecten gaan steunen en de tractor gemaakt kan worden.

Kijken jullie ajb even op Google naar Stichting Romana dan ziet u de laatste foto’s van gisteren.

We zijn ook bezig met een bejaardenhuis in een dorpje dichtbij mij maar daar over later.

willen jullie ons steunen? NL06RABO0303664870 tgv Stichting Romana TGV G.S. de Groen

Vriendelijke groet van Ineke

PS Ik heb me aangesloten bij een groep 55+ hier in Dumbraveni en we gaan van 3-13 juli met z’n allen naar Griekenland.

Geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie | Een reactie plaatsen