Volop winter

Allereerst iedereen een goed en gezond 2020. Ik zat een beetje te Googelen en zag dat mijn Website nog bijna dagelijks gelezen wordt maar door wie weet ik niet. Ik dacht “dan vertel ik maar even hoe het gaat”.

Ik had van Yvonne weer € 400 gekregen en Ani uit NL ook € 200 dus daar konden we wat mee. Begin november was ik nog twee weken in NL voor vakantie en heb diverse bezoeken afgelegd, wat spullen opgehaald. Ik had ook bij de kringloop 74 boeken gekocht want de voorraad die ik 4 jaar geleden mee had genomen was op en mijn boekenkast bijna leeg. Dat is heel leuk kopen want voor al die boeken en nog meer spulletjes was ik € 48 kwijt. Dat kostte 1 boek van Stephen King al bijna dus heel gelukkig. Ik had echt van alles, Literatuur, Konsalik, Poëzie, Romantisch en spanning. Alles ging naar onze vriend in Rotterdam want die ging ook nog voor de Kerst naar Roemenië.

Mijn broer waar ik altijd logeer was erg ziek en ging toen ik er was naar het ziekenhuis. De 18de ging ik weer terug. We gingen gelijk de kleding uitzoeken en pakketten maken want er was een heleboel voorraad en ik wilde het Atelier voor de winter weer leeg hebben want dan moeten mijn eigen spullen er weer in. De 5de december ging ik weer naar NL want het ging niet goed met mijn broer. Gelukkig waren alle kleding pakketten klaar en hoefden we vlak voor de Kerst alleen nog eten te kopen voor de voedsel pakketten. Dat zou Ani doen. Ik kon vrijdag de 13de met onze vriend uit Rotterdam mee terug rijden wat ik had een enkele reis en alle vluchten zaten vol. Ik kreeg nog meer spullen voor Roemenië dus ik reisde met al mijn 15 pakketten mee. donderdag nam ik afscheid van mijn broer en de volgende morgen gingen Richard en ik op weg met een caravan achter ons aan. Laat in de avond kreeg ik een telefoontje van mijn schoonzus dat mijn broer was overleden.

Bij thuiskomst moesten Ani, Ylus en ik gelijk aan de bak want het was bijna kerst. Maandag gelijk begonnen met het uitdelen van de voedsel pakketten. Het regende maar dat was in principe beter dan sneeuw of ijzel want mijn auto ligt een beetje laag maar het is de enige auto die we hebben voor ons werk. In de namiddag waren de pakketten uitgedeeld en ik was net 5 minuten thuis toen mijn zoon uit NL op visite kwam voor een paar daagjes. Ik had geen tijd gehad om eten te maken want ik was zelf nog geen twee dagen thuis uit NL dus gingen we gezellig met Richard uit eten. De kerstboom hadden we voor mijn vertrek uit NL al neergezet (op order van mijn pleegdochter) want eigenlijk wisten we van te voren dat er later niets meer van zou komen. Woensdag ging mijn zoon weer weg. De rest van de week de pakketten uit NL uitgepakt en gesorteerd. Dat kon ook nog gelijk met de Kerst mee aan sommige gezinnen. Zaterdag en maandag de rest van de kleding uitgedeeld met Ani en het was klaar.

Het was dit jaar dus heel rommelig omdat ik extra naar NL was geweest, visite kreeg, wat heerlijk was, en overal tussendoor moest manoeuvreren. Bij elkaar 130 pakketten uitgedeeld en dat geeft ons toch weer zoveel voldoening als je die blijde gezichten ziet. Met de Pasen kunnen we geen pakketten doen dus maar kijken wat we nog kunnen betekenen voor de mensen. Het normale poortwerk gaat gewoon door. Veel van de ouderen zijn overleden en van de jongere generatie zijn er veel in het buitenland. Wij doen ons werk voor de echt arme gezinnen en die zijn er nog genoeg.

Het is een zachte winter geweest want er is maar 2x sneeuw gevallen en maar plm. 10 cm. Ook hier is de klimaat verandering heel erg merkbaar. Ik ben zelf nog 5 dagen in Bazna geweest voor een reuma kuur en dat heeft me goed gedaan. Ook ik word ouder. In april kom ik weer naar NL voor 2 weken. Het zal wel anders zijn zonder mijn broer, hij en zijn vrouw gaven mij altijd zoveel kracht om door te gaan. Gaan we ook doen maar steeds een stapje terug. Over een stapje gesproken. Gisteren nacht ging ik naar het toilet en ik heb 2 lieve Bison hondjes en 1 ervan is nog niet helemaal zindelijk door een geboorte storing. Ze had dus een hoopje in de gang gelegd en daar ging ik op onderuit. SHIT!!!!! schouder, billen blauw en een behoorlijke bult op mijn kop. Ze slapen altijd “s nachts in de werkkamer in de bench maar ik had het niet gezien. Jammer maar het heelt vanzelf.

Dat was het weer voor deze keer. Groetjes van Ineke

Dit bericht is geplaatst in Humanitair, privé, Projecten, Roemenie. Bookmark de permalink.