Mijn eerste halfjaar bij Stichting Romana

Hallo allemaal,

Het is alweer een tijd geleden dat ik heb geschreven.
Volgende week is het alweer Kerstmis, Ani Ylus en ik zijn druk bezig met het maken van Kerstpakketten.
Er ligt al een flinke laag sneeuw en het blijft nog aardig liggen. Gisteren nacht heeft het de hele nacht gesneeuwd en toen ik om 6 uur opstond zag het er zo mooi en maagdelijk uit dat ik zo vanuit mijn bed naar buiten ben gelopen om ervan te genieten.
Wat ben ik dan dankbaar dat ik op deze mooie aardkloot rond mag lopen. Het was niet koud dus gelijk met de sneeuwschep een pad gemaakt van de keuken naar de poort en naar de vuilnisbakken.
Mijn hele volk was van slag. Dat bestaat nu uit Riska de herdershond, de poezen Mica, haar nichtje Minu en haar zus en broertje Welles en Nietes 2 rooie poesjes die ik met 4 weken kreeg en door Riska zijn opgevoed. Scooby is helaas overleden.

je bent dan zo onder het werken je jaar aan het terug kijken. De vakantie naar Griekenland was een groot succes dat is alweer geboekt voor juli volgend jaar.

Het alleen zijn is nu aanvaard. ik vind het alleen erg moeilijk als ik ze samen in het dorp tegenkom maar het is zo, Henny komt af en toe nog bij mij en helpt mij als er iets stuk is en dat is wel fijn.
We hebben per slot van rekenlening samen 3 kinderen en de auto Lady die nu in Eindhoven geparkeerd is vlak bij het vliegveld. Daar maken we beiden gebruik van en betalen dat samen.

Nu over Stichting ROMANA. De opzet was zo goed en ook gedeeltelijk geslaagd door de inzet van Viorel en Aurelia maar het weer speelde ons parten. Het regende eerst bijna 2 maanden zodat het onkruid niet bestreden kon worden en daarna werd het de rest van de zomer heet zodat de grond beton werd en er ziektes in het gewas kwamen. Toch door de grote inzet kwamen we er zonder verlies vanaf en was er een beetje oogst.
Omdat ik heel erg in deze opzet geloofde ben ik er ook vaak geweest om de mensen te blijven motiveren en dat is zeker gelukt.
Met sommige dingen zitten we niet echt op één lijn. Wij hebben vanuit mijn huis altijd alles zelf uitgezocht en persoonlijk verdeeld naar de gezinnen en op maat.
De Stichting Romana is klein maar wil heel graag veel mensen helpen. We krijgen dan een transport kleding wat niet allemaal persoonlijk verwerkt kan worden en dan wordt het ongecontroleerd aan de mensen uitgedeeld. Onder het mom ” Beter iets dan niets.”
ik denk dat mijn aandacht het volgend jaar daar een deel naar toe moet gaan. Kapotte en vieze kleding hebben ze al genoeg. Daar is echter mankracht en geld voor nodig om dat te realiseren. De ruimte hebben we. Het geld niet.
Daar hebben we jullie voor nodig.

Wat zijn onze plannen voor deze Kerst?

Morgen naar een hele arme kleuterschool in Walchid, dat is een beetje afgesloten dorp in de bergen bij mij in de buurt van Stichting Romana heb ik krenten en chocolade gekregen en wij kopen er nog mandarijnen en iets lekkers bij van het geld wat ons gedoneerd is.

Zaterdag voor alle gezinnen in Roandola waar we al eerder waren voor iedereen een mooie zak met kleren van Stichting Romana en een voedselpakket van ons gezamenlijk.
voor Dumbraveni ook zeker 15 voedsel pakketten.
In Dumbraveni hebben we nog wat oude adressen, niet veel meer. Er zijn nog wel schrijnende gevallen maar vaak door eigen schuld door drank en luiheid en daar ga ik aan voorbij. De ouderen zijn bijna allemaal overleden. Degene die er nog zijn krijgen een pakket maar niet meer zoals ik toen 3x per week eten maakte voor ze.
Dat moeten nu de kinderen/kleinkinderen maar doen die werken.
Het eens toen ik hier kwam bruisende stadje is nu een dood dorp zonder veel activiteiten. De vrouwen met wat oudere kinderen trekken allemaal naar West Europa om te werken en ook veel mannen maar voor die is het wat moeilijker.

Sommige pakketten hebben we al gegeven maar dat gaat via Facebook Stichting Romana.

Vorige week had de Stichting Romana heel veel dozen bananen geschonken gekregen en die hebben we allemaal uitgedeeld. kijk op onze site Stichting Romana.

Al met al voel ik me thuis in deze Stichting en heb echt het idee met iets goeds bezig te zijn en constructief kan er wel wat verbeteren maar dat komt wel.

Het zijn nu echt de donkere dagen voor Kerst. Het is al 7.00 en nog helemaal donker.

ik wens jullie allemaal fijne en gezegende feestdagen, een mooi 2019 en ik hoop dat jullie ons een beetje willen doneren voor de komende tijd.

Groet, Ineke

Dit bericht is geplaatst in Humanitair, Projecten, Roemenie. Bookmark de permalink.